ത്യാഗേ ശ്ലാഘാ വിപര്യയ:
ഗുണാഗുണാനു ബന്ധിത്വാ-
ത്തസ്യ സപ്രസവാ ഇവ
രഘുവംശത്തില് ദിലീപ മഹാരാജാവിന്റെ ഗുണങ്ങളെപ്പറ്റി കാളിദാസന് പറയുമ്പോഴുള്ള ശ്ലോകമാണിത്. അേദ്ദഹത്തിന്റെ ഗുണങ്ങള് ഓരോന്നും പുതിയ ഗുണങ്ങളെ പ്രസവിക്കുന്നതരത്തിലായി അനുഭവപ്പെട്ടുവത്രെ. ജ്ഞാനവും ബലവും, അഥവാ ശക്തിയും, ത്യാഗവുമാണ് ഇവിടെ എടുത്തു പറഞ്ഞിരിക്കുന്നത്.
മഹാജ്ഞാനിയാണ് ദിലീപന്. എങ്കിലും പരമാവധി മൗനം പാലിക്കുക എന്നഗുണം കൂടി അദ്ദേഹം കാണിച്ചു. ചാടിക്കേറി അറിവു പ്രകടിപ്പിക്കുവാന് ഒരുശ്രമവും ഇല്ല. വേണ്ടിടത്തു മാത്രമേ സംസാരിക്കൂ. അതും കുറച്ചുമാത്രം. മിതമായും , സാരമായും പറയാന് കഴിയുക എന്നത് വാഗ്മിതയുടെ ലക്ഷണമാണ്. അമിതമായി പറയുന്നവര് പലപ്പോഴും അസത്യത്തിലേക്കു കടക്കാന് ഇടയുണ്ട്. അത് ഒഴിവാക്കുന്നതിലൂടെ സത്യനിഷ്ഠ എന്നഗുണവും തെളിയുന്നില്ലേ? ഇന്നത്തെ നമ്മുടെ രാജാക്കന്മാരായ മന്ത്രിമാരില് ഈ ഗുണങ്ങള് തെളിയുന്നുണ്ടോ എന്നുകൂടി ഓര്ത്തുനോക്കുക.
മഹാ ശക്തിശാലിയാണ് ദിലീപന്. പക്ഷേ, ആരുടെ നേരേയുംഅദ്ദേഹം അനാവശ്യമായി അതുപ്രയോഗിക്കില്ല. പരമാവധി ക്ഷമകാണിക്കുക എന്നഗുണംകൂടി അങ്ങനെ അദ്ദേഹത്തില് തെളിയാറായി. വാരിക്കോരി ദാനം ചെയ്താലും, സ്വയം മറന്നു ത്യാഗങ്ങള് അനുഷ്ഠിച്ചാലും അതേപ്പറ്റി സ്വയം പുകഴ്ത്തിപ്പറയാറില്ല. വല്ലവരും പുകഴ്ത്തിപ്പറഞ്ഞാല് അഹങ്കരിച്ചു ഞെളിയാറുമില്ല. അതുകൊണ്ടാണ് ദിലീപ മഹാരാജാവിന്റെ ഗുണങ്ങള് പുതിയ ഗുണങ്ങളെ പ്രസവിച്ചു എന്നുപറയാന് കാളിദാസന് പ്രേരിതനായത്.
അക്കാലത്തെ രാജാക്കന്മാര് പ്രജകള്ക്കു മാതൃകയായിരിക്കാന് ശ്രദ്ധിച്ചിരുന്നു. പ്രജകള് അവരെ സ്നേഹിക്കുകയും ബഹുമാനിക്കുകയും അനുസരിക്കുകയും ചെയ്തിരുന്നു.”യഥാ രാജാ തഥാ പ്രജാ” എന്ന ചൊല്ലുണ്ടായതും അങ്ങനെയാണ്. ”നന്ദനന്മാരെ പിതാവു രക്ഷിക്കുന്നവണ്ണം പ്രജകളെ രക്ഷിച്ചു രാഘവന്” എന്ന രാമായണ വരികളും നമുക്കു സ്മരിക്കാം.
എന്നാല് ഇന്നു പഴയ രാജാക്കന്മാര്ക്കു പകരമായി വന്നമന്ത്രിമാരില്നിന്നു നമുക്കുണ്ടാകുന്ന അനുഭവം എന്താണ്? സാംസ്കാരിക മഹിമയിലൂടെ കൈവരേണ്ടുന്ന ജ്ഞാനവും ഉപഗുണങ്ങളായ വിനയം, മിതത്വം സത്യനിഷ്ഠ എന്നിവയും അവരില് കണികാണാന് കിട്ടുന്നുണ്ടേ? അഴിമതിയുടേയും അവിഹിതങ്ങളുടേയും കഥകളല്ലേ എന്നും പത്രങ്ങളില് നിറയുന്നത്? അധികാരവും ബലവും ഉണ്ടെന്നുവച്ചു കാണിക്കുന്ന അക്രമങ്ങള്ക്കും ഹിംസയ്ക്കും കണക്കുണ്ടോ? എന്തെങ്കിലും നല്ലകാര്യങ്ങള് ചെയ്തുവെങ്കിലാകട്ടേ അതിനെ എത്രയും പെരിപ്പിച്ചുകാട്ടിയും പുകഴ്ത്തിപ്പാടിയും കൊണ്ടിരിക്കും: എന്തൊരു വിധിവൈപരിത്യം! തന്മൂലം ”യഥാ രാജാ തഥാ പ്രജാ”എന്നു പണ്ടത്തെപ്പോലെ ഇപ്പോഴും പറയാമെങ്കിലും അര്ത്ഥംമാറിപ്പോയി. ഭരണാധിപന്മാരെപ്പോലെ ഭരിക്കപ്പെടുന്ന ജനങ്ങളും ഇന്ന് അഴിമതിക്കാരും അക്രമികളും ആഭാസന്മാരുമായി മാറിപ്പോയി!
വിദ്യാ വിവാദായ ധനം മദായ
ശക്തി: പരാ ലോക നിപീഡനായ
ഖലസ്യ സാധോര് വിപരീതമേതദ്
ജഞാനായ ദാനായ ച രക്ഷണായ.
എന്നുള്ള മറ്റൊരു സുഭാഷിതമാണ് ഇവിടെ ഓര്മ്മവരുന്നത്. ദുഷ്ടന്മാരായവര്ക്കുവിദ്യയുണ്ടായാല് വിവാദങ്ങളിലേര്പ്പെടും, ധനമുണ്ടായാല് അഹങ്കരിക്കും, ബലമുണ്ടായാല് അന്യരെ ദ്രോഹിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കും എന്നതാണ് ആദ്യഭാഗത്തില് പറയുന്നത്. സജ്ജനങ്ങളാണെങ്കിലോ?
തങ്ങളുടെ അറിവു മറ്റുള്ളവര്ക്കു പകര്ന്നുകൊടുക്കും, കൈവരുന്ന ധനം ദരിദ്രരെ സഹായിക്കാന്ഉപയോഗിക്കും, കായികശക്തിയാല് ആപത്തിലകപ്പെട്ടവരെ രക്ഷിക്കുകയും ചെയ്യും. ദിലീപമഹാരാജാവിന്റെ ഗുണങ്ങളെപ്പറ്റിയും അദ്ദേഹത്തിന്റെ പിന്ഗാമിയായി രഘുവംശ സൂര്യനായി ത്തെളിഞ്ഞ ശ്രീരാമചന്ദ്രന്റെ ഗുണങ്ങളെപ്പറ്റിയുമുള്ള കഥകള് നാം പഠിക്കേണ്ടതും പഠിപ്പിക്കേണ്ടതും അനിവാര്യമാണ്. ആ പഴയകാലത്തിലേക്കു തിരിച്ചു പോവാന് വേണ്ടിയല്ല; അതിലെ ദോഷവശങ്ങള് അനുകരിക്കാനുമല്ല. സത്യം, ധര്മ്മം, ദയ, ക്ഷമ, സ്നേഹം തുടങ്ങിയ അനേകം ഗുണങ്ങള് പുതിയ തലമുറ സ്വാംശീകരിക്കേണ്ടതായുണ്ട്.
അതിവേഗത്തിലുള്ള യാന്ത്രിക സാങ്കേതിക ജീവിത ശൈലിയ്ക്കടിപ്പെട്ടു മനുഷ്യത്വം നശിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കേ, നാം അതിനു തയ്യാറായേ പറ്റൂ. ”ജ്ഞാനായ ദാനായ ച രക്ഷണായ” എന്ന സജ്ജനശീലം നമ്മുടെ ഹൃദയങ്ങളെ ത്രസിപ്പിക്കുമാറാകട്ടേ.
(തുടരും)
