എന്നാല് ഇതുകൊണ്ടൊന്നും സ്വാമിജിയുടെ ദൃഢനിശ്ചയത്തിന് ഇളക്കം തട്ടിയില്ല.അദ്ദേഹത്തിനു സ്വന്തമായി അതിമഹത്ത്വമായൊരു സ്വപ്നമുണ്ടായിരുന്നു.ഇന്ത്യയിലെ ജനങ്ങളെ ആദ്ധ്യാത്മികമായി ഉണര്ത്തു… ഉയര്ത്തുക. തന്റെ സ്വപ്നം സഫലമാക്കുവാന് വേണ്ടി എന്തും ചെയ്യാന് അദ്ദേഹം സന്നദ്ധനായിരുന്നു. സംസ്കൃതഭാഷ വളരെ കുറച്ചുപേര്ക്കേ വശമുണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ. ചുരുങ്ങിയ സമയംകൊണ്ട് പഠിക്കുക പ്രയാസവുമായിരുന്നു. അതുകൊണ്ടാണ് വിദേശഭാഷയാണെങ്കിലും നാട്ടുകാര്ക്ക് പൊതുവെ പരിചിതമായ ഇംഗ്ലീഷ് തന്റെ മാദ്ധ്യമമായി അദ്ദേഹം സ്വീകരിച്ചത്.
തുടക്കമെന്ന നിലയില് ഇന്ത്യയിലെ എല്ലാ പ്രധാന നഗരങ്ങളിലും പട്ടണങ്ങളിലും ചെന്നെത്തി. അവിടെയെല്ലാം ഏതാനും നാളുകള് നീണ്ടുനില്ക്കുന്ന പ്രഭാഷണ പരമ്പര നടത്തുക എന്ന പദ്ധതി അദ്ദേഹം തയ്യാറാക്കി. ഇതിന് അദ്ദേഹം ”ഗംഗോത്രി പ്ലാന്” എന്നു വിളിച്ചു. തന്റെ പ്രഭാഷണ പരമ്പരയ്ക്ക് ”ജ്ഞാനയജ്ഞം” എന്ന് സ്വാമിജി പേരിട്ടു.
ഭഗവദ്ഗീതയില്നിന്നും കടമെടുത്ത വാക്കുകള്. കടമെടുത്ത വാക്കുകള് ജ്ഞാന സമര്പ്പണം എന്നാണതിനര്ത്ഥം. എവിടെയാണ് സമര്പ്പിക്കേണ്ടത്? സംശയമില്ല. ശ്രോതാവിന്റെ ഹൃദയത്തില് തന്നെ. അങ്ങിനെ ആ മനസ്സിനു പുതിയ ഉണര്വും ഉത്സാഹവും ലഭിക്കട്ടെ. അത് കൂടുതല് ശുദ്ധവും ശക്തവുമാകട്ടെ. പുനെ നഗരത്തിലാണ് സ്വാമിജി തന്റെ ഒന്നാമത്തെ ജ്ഞാനയജ്ഞം നടത്തിയത്. അഭ്യസ്തവിദ്യരായ വലിയൊരു ഹിന്ദുസമൂഹം അവര്ക്ക് ഉണ്ടായിരുന്നു.
കേനോപനിഷത്തില് തുടങ്ങി നൂറുദിവസം നീണ്ടുനില്ക്കുന്ന ഉപനിഷദ് ജ്ഞാനയജ്ഞം നടത്താനായിരുന്നു തീരുമാനിച്ചത്. ആദ്യത്തെ ദിവസത്തെ പ്രഭാഷണം തുടങ്ങിയത് ശിവാനന്ദസ്വാമിയുടെ ഒരു സന്ദേശത്തോടുകൂടിയാണ്. പോകൂ ചിന്മയാ, വിവേകാനന്ദനെപോല ഗര്ജിക്കൂ.
…. തുടരും
