സംസ്കരണം, സമുത്ഥാപനം, സമാഹരണം എന്നീ മൂന്ന് അവസ്ഥകള്ക്ക് ശേഷമാണല്ലോ സമാരോഹണത്തിലേക്ക് പ്രവേശിക്കുന്നത്. ബഹിര്ഗമിക്കുന്ന ബോധശക്തികളെ സംഭരിക്കുന്നതാണ് സമാഹരണം എന്ന് നമുക്ക് അറിയാം.
സമാഹരണത്തോടെ സാധകന് തന്റെ ആജ്ഞാചക്രത്തിലെ ബിന്ദുസ്ഥാനത്ത് ധ്യാനനിരതനായി ഇരിക്കുന്നു. സാധകന്റെ ജീവചേതനയും സമുത്ഥാപനം ചെയ്യപ്പെട്ട ശക്തിസ്പന്ദനങ്ങളും ഏകധാരയില് സംയോജിച്ച് ബോധകേന്ദ്രത്തില് നിലയുറപ്പിക്കുന്ന അവസ്ഥ അപ്പോള് സംജാതമാകുന്നു. ഈ ഒരു അവസ്ഥയിലാണ് അവതാരശക്തി ബോധകേന്ദ്രത്തിലേക്ക് അവരോഹണം ചെയ്ത് ബോധകേന്ദ്രത്തില് പ്രകാശിക്കുന്ന ജീവചേതനനെ സ്വീകരിച്ച് ഊര്ദ്ധ്വാഗമനം ചെയ്യുന്നത്.
ക്ഷമയും പ്രതീക്ഷയും കൈവിടാതെ ശാന്തചിത്തനായി കാത്തിരിക്കുന്ന സാധകനില് തീര്ച്ചയായും ആ സാന്നിദ്ധ്യം ഇറങ്ങിവന്ന് ജീവനെ സ്വീകരിക്കും. ആ ശക്തിയുടെ ആവിര്ഭാവത്തൊടെ ദിവ്യപ്രാണന്റെ മാര്ഗം ജീവന് മുന്നില് തുറക്കപ്പെടുകയും ആ മാര്ഗത്തിലൂടെ അന്തര്ബോധതലത്തില് അവതരിപ്പിച്ച ശക്തി ജീവചേതനയേയും വഹിച്ചുകൊണ്ട് പരമബോധത്തിലേക്ക് പ്രയാണം ചെയ്യുകയും ചെയ്യുന്നു. ഇത് എപ്പോള് സംഭവിക്കും എന്ന് ആര്ക്കും പ്രവചിക്കാന് സാധിക്കില്ല.
തഥാതന്
