യോഗ: ഭാഗം-2
ഈയവസരത്തില് ”നമ്മുടെ പുരാതന പാരമ്പര്യത്തില് നിന്നുള്ള അമൂല്യമായ സമ്മാനമാണ് യോഗയെന്നും അത് മനസ്സിന്റെയും ശരീരത്തിന്റെയും, ചിന്തയുടെയും പ്രവര്ത്തനത്തിന്റെയും ഐക്യത്തെ ഉള്ക്കൊണ്ടുകൊണ്ട് 2014-ജൂണ് 21 ല് ലോകാരോഗ്യ സംഘടന യോഗയെ ഭാരതീയ ആരോഗ്യ ശാസ്ത്ര പാരമ്പര്യമായി അംഗീകരിച്ചുകൊണ്ട് അന്താരാഷ്ട്ര യോഗ ദിനമായി അംഗീകരിച്ചത്. ഇവിടെ നിന്നാണ് ആധുനിക യോഗയില് ഭഗവദ് ഗീതയില് നിന്ന് അറിഞ്ഞോ അറിയാതെയോ ഉള്പ്പെടുത്തപെട്ടിട്ടുള്ള യോഗമാര്ഗ്ഗവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട യോഗാഭ്യാസങ്ങളും ഉപദേശങ്ങളെയും തിരിച്ചറിയേണ്ടതിന്റെ പ്രാധാന്യം മനസ്സിലാക്കേണ്ടത്.
മോക്ഷസങ്കല്പത്തിന്റെ ആന്തരാര്ത്ഥം
ആത്യന്തികമായി യോഗ എന്നാല് മോക്ഷത്തിന്റെ ആത്യന്തിക ലക്ഷ്യം നേടാനുള്ള ഐക്യം എന്നാണ് അര്ത്ഥമാക്കുന്നത്. ഈ കാലഘട്ടത്തില് പലര്ക്കും ഉണ്ടാകുന്ന ചോദ്യമാണ് എന്താണോ/ആരുമായുള്ള ഐക്യമാണ് ഇതെന്ന്.
മഹത് വ്യക്തിത്വങ്ങളുടെ അഭിപ്രായത്തില് ആത്മന്, മോക്ഷം എന്നീ ഉപനിഷത് സങ്കല്പ്പങ്ങള്ക്ക് അനുബന്ധമായി, ഒരു മനുഷ്യന് ആത്മാനുഭവം അനുഭവിച്ചാല് മാത്രമേ മോക്ഷം ലഭിക്കൂ എന്ന് പറയപ്പെടുന്നു. ഈ അനുഭവം നേടുന്നതിന്, ധ്യാനത്തിന്റെയോ സമാധിയുടെയോ അവസ്ഥ പൂര്ണ്ണമായി അനുഭവിക്കാന് ഒരാളുടെ മനസ്സും ശരീരവും ശ്വസനവും ഏകീകരിക്കാന് കഴിയുന്ന ചില പ്രവര്ത്തനങ്ങളോ വ്യായാമങ്ങളോ ചെയ്യണമെന്നുള്ളതാണ്.
യോഗി യുഞ്ജിതാ സതതം ആത്മാനം രഹസി സ്ഥിതഃ
ഏകകീ യത-ചിത്താത്മ നിരാശിര്
അപരിഗ്രഹഃ (ഭഗവദ് ഗീത)
യോഗാവസ്ഥ തേടുന്നവര് ഏകാന്തതയില് വസിക്കണം, നിയന്ത്രിത മനസ്സും ശരീരവും ഉപയോഗിച്ച് നിരന്തരം ധ്യാനത്തില് മുഴുകി, ആസ്വാദനത്തിനായി ആഗ്രഹങ്ങളും സ്വത്തുക്കളും ഒഴിവാക്കണം.
‘ഒരു അതീന്ദ്രിയവാദി എപ്പോഴും തന്റെ ശരീരത്തെയും മനസ്സിനെയും സ്വയം പരമവുമായ ബന്ധത്തില് ഏര്പ്പെടണം’. ‘യുഞ്ജിത’ എന്ന വാക്ക് ഇവിടെ താക്കോലാണ്, ഇത് ‘യുജ്’ എന്ന ധാതുവില് നിന്ന് വീണ്ടും ഉരുത്തിരിഞ്ഞതാണ്, അതായത് ‘ആത്മാനം’ എന്നതില് ‘ഒരാളുടെ ജീവിതത്തെ നിയന്ത്രിക്കുക / ഏകാഗ്രമാക്കുക’ അതായത് സമാധി അനുഭവിക്കാന് ആത്മന് അല്ലെങ്കില് സ്വയം തയ്യാറാകുക
അതിനാല്, ശരീരത്തിന്റെ മനസ്സിന്റെ ഐക്യം. സാംഖ്യമോ വേദാന്തമോ വൈഷ്ണവോ ശൈവമോ ആകട്ടെ, എല്ലാ തത്ത്വചിന്തകളാലും ബഹുമാനിക്കപ്പെടുന്ന ആ ഒരു ആത്യന്തിക ലക്ഷ്യം (മോക്ഷം) കൈവരിക്കാന് യോഗികള്ക്ക് വിവിധ തരത്തിലുള്ള യോഗകളെ ഭഗവദ് ഗീത നിര്ദ്ദേശിക്കുന്നു.
പരിപൂര്ണ്ണതയിലേക്ക് നയിക്കുന്ന പാതകള്
ലോകേ ‘സ്മിന് ദ്വി-
വിധ നിഷ്ഠാ പുരാ പ്രോക്താ മായാനഘ
ജ്ഞാന-യോഗേന സാങ്ഖ്യാനം
കര്മ്മ-യോഗേന യോഗിനാം
(മ 33)
ഭഗവാന് പറഞ്ഞു: ഹേ പാപമില്ലാത്തവനേ, ജ്ഞാനത്തിലേക്ക് നയിക്കുന്ന രണ്ട് പാതകള് ഞാന് മുമ്പ് വിശദീകരിച്ചിട്ടുണ്ട്: ധ്യാനത്തിലേക്ക് ചായുന്നവര്ക്ക് അറിവിന്റെ പാത, പ്രവര്ത്തനത്തിലേക്ക് ചായുന്നവര്ക്ക് ജോലിയുടെ പാത ആത്മീയ പരിപൂര്ണ്ണതയിലേക്ക് നയിക്കുന്ന രണ്ട് പാതകള് ശ്രീകൃഷ്ണന് വിശദീകരിച്ചു. ആദ്യത്തേത് ആത്മാവിന്റെ സ്വഭാവത്തെക്കുറിച്ചും ശരീരത്തില് നിന്ന് വേര്തിരിച്ചറിയുന്നതിനെക്കുറിച്ചും വിശകലന പഠനത്തിലൂടെയുള്ള അറിവ് സമ്പാദനമാണ്. കൃഷ്ണന് ഇതിനെ സാംഖ്യയോഗം എന്നാണ് വിശേഷിപ്പിക്കുന്നത്. തത്ത്വ ചിന്തയിലൂടെ ആളുകള് ബൗദ്ധിക വിശകലനത്തിലൂടെ സ്വയം അറിയാനുള്ള ഈ പാതയിലേക്ക് ചായുന്നു. രണ്ടാമത്തേത് ദൈവത്തോടുള്ള ഭക്തിയുടെ ആത്മാവില് പ്രവര്ത്തിക്കുന്ന പ്രക്രിയയാണ്, അല്ലെങ്കില് കര്മ്മയോഗം. ശ്രീകൃഷ്ണന് ഇതിനെ ബുദ്ധിയോഗമെന്നും വിളിക്കുന്നു. ഈ രീതിയില് പ്രവര്ത്തിക്കുന്നത് മനസ്സിനെ ശുദ്ധീകരിക്കുകയും ശുദ്ധീകരിക്കപ്പെട്ട മനസ്സില് അറിവ് സ്വാഭാവികമായും ഉണര്ത്തുകയും അങ്ങനെ ബോധോദയത്തിലേക്ക് നയിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.
ആത്മീയ പാതയില് താല്പ്പര്യമുള്ള ആളുകള്ക്കിടയില്, ധ്യാനത്തിലേക്ക് ചായുന്നവരും തുടര്ന്ന് പ്രവര്ത്തനത്തിലേക്ക് ചായുന്നവരുമുണ്ട്. അതിനാല്, ഈ രണ്ട് പാതകളും ഈശ്വരസാക്ഷാത്കാരത്തിനായുള്ള ആത്മാവിന്റെ അഭിലാഷം നിലനില്ക്കുന്നത് മുതല് നിലവിലുണ്ട്. കൃഷ്ണന് ഇരുവരെയും സ്പര്ശിക്കുന്നു, കാരണം അദ്ദേഹത്തിന്റെ സന്ദേശം എല്ലാ സ്വഭാവങ്ങളിലും ചായ്വുകളിലും ഉള്ള ആളുകളെ ഉദ്ദേശിച്ചുള്ളതാണ്.
ഈ വഴിയിലൂടെയുള്ള യാത്രയില്, ആധുനിക യോഗയുടെ വഴിയായി അറിയപ്പെടുന്ന അഷ്ടാംഗയോഗവുമായി ഏറ്റവും അടുത്തു നില്ക്കുന്നതാണ് കര്മ്മയോഗം, ജ്ഞാനയോഗം, ഭക്തിയോഗം എന്നത് തന്നെയാണ് ഭഗവദ് ഗീതയില് പരാമര്ശിച്ചിരിക്കുന്ന യോഗാധ്യാപനങ്ങള്. ഓരോ പഠിപ്പിക്കലുകളും പരസ്പരം ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. അല്ലെങ്കില് ഒന്ന് മറ്റൊന്നിന്റെ ഫലമാണ്, ലക്ഷ്യത്തിലേക്ക് മുന്നേറാന് പരസ്പരം സഹായിക്കുന്നു
ആരുരുക്ഷോര് മുനേര് യോഗം കര്മ്മ
കാരണം ഉച്യതേ
യോഗാരുഢസ്യ തസൈ്യവ ശമഃ
കാരണം ഉച്യതേ (ഭഗവദ് ഗീത 6.3)
യോഗയില് പൂര്ണത കൈവരിക്കാന് ആഗ്രഹിക്കുന്ന ആത്മാവിന്, ആസക്തിയില്ലാത്ത ജോലിയാണ് മാര്ഗമെന്ന് പറയപ്പെടുന്നു; യോഗയില് ഇതിനകം തന്നെ ഉയര്ന്നിരിക്കുന്ന വ്യക്തിയ്ക്ക്, ധ്യാനത്തിലെ ശാന്തതയാണ് മാര്ഗമായി പറയുന്നത്
അഷ്ടാംഗയോഗയുടെ യാത്ര ആരംഭിക്കുന്ന ഒരാള് (പതഞ്ജലിയുടെ ക്ലാസിക്കല് യോഗ ഗ്രന്ഥം പ്രചരിപ്പിച്ചത്) ധ്യാനത്തിന്റെയോ നിയന്ത്രിത മനസ്സിന്റെയോ അവസ്ഥ കൈവരിക്കുന്നതിനുള്ള പ്രവര്ത്തനങ്ങളെ പിന്തുണയ്ക്കണമെന്നും അത് നേടിയാല് ആ പ്രവൃത്തി ഉപേക്ഷിക്കണമെന്നും വ്യക്തമായി പറയുന്നു. ധ്യാനത്തില് നിന്ന് സമാധി അവസ്ഥയിലേക്ക് പോകുക. ഇവിടെയുള്ള പ്രവര്ത്തനങ്ങള് കര്മ്മയോഗയെ നിര്ദ്ദേശിച്ചേക്കാം, അവിടെ ഒരാള് ആഗ്രഹമോ ശാരീരിക വ്യായാമമോ ധ്യാനയോഗമോ ഇല്ലാതെ പ്രവര്ത്തിക്കുന്നു. ഭക്ഷണത്തിന്റെയും ഉറക്കത്തിന്റെയും കാര്യത്തില് യോഗ പരിശീലിക്കുന്ന ഒരാള് പിന്തുടരേണ്ട ജീവിതശൈലിയെ കുറിച്ച് ഭഗവദ് ഗീതയില് പറയുന്നത് ശ്രദ്ധിക്കുക
നാട്യശ്നതസ്തു യോഗോ ‘സ്തി ന
ചൈകാന്തം അനശ്നതഃ
ന ചാതി-സ്വപ്ന-ശിലസ്യ ജാഗ്രതോ നൈവ ചാര്ജുന
(ഭഗവദ് ഗീത 6.16)
ഹേ അര്ജുനാ, അധികം കഴിക്കുകയോ കുറച്ച് ഭക്ഷണം കഴിക്കുകയോ, അധികം ഉറങ്ങുകയോ, കുറച്ച് ഉറങ്ങുകയോ ചെയ്യുന്നവര്ക്ക് യോഗയില് വിജയം നേടാനാവില്ല.
ധ്യാനത്തിന്റെ ലക്ഷ്യവും അതുവഴി നേടിയ അന്തിമ ലക്ഷ്യവും വിവരിച്ച ശേഷം, ജീവിതത്തില് പാലിക്കേണ്ട ചില നിയന്ത്രണങ്ങള് ഭഗവന് അര്ജ്ജുനനോട് നിര്ദ്ദേശിക്കുന്നു. ശാരീരിക പരിപാലന നിയമങ്ങള് ലംഘിക്കുന്നവര്ക്ക് യോഗയില് വിജയിക്കാനാവില്ലെന്ന് അദ്ദേഹം പ്രസ്താവിക്കുന്നു. മിക്കപ്പോഴും തുടക്കക്കാര്, അവരുടെ അപൂര്ണ്ണമായ ജ്ഞാനത്തോടെ: ‘നിങ്ങള് ആത്മാവാണ്, ഈ ശരീരമല്ല. അതിനാല്, ശരീരത്തിന്റെ പരിപാലനത്തെക്കുറിച്ച് മറന്നുകൊണ്ട് ആത്മീയ പ്രവര്ത്തനങ്ങളില് ഏര്പ്പെടുക. എന്നിരുന്നാലും, അത്തരമൊരു തത്ത്വചിന്തയ്ക്ക് ഒന്നിനെ അധികമൊന്നും എത്തിക്കാന് കഴിയില്ല.
നാം ശരീരമല്ല, എന്നിട്ടും നാം ജീവിക്കുന്നിടത്തോളം ശരീരമാണ് നമ്മുടെ വാഹകനെന്നും , അത് പരിപാലിക്കാന് നാം ബാധ്യസ്ഥരാണ് എന്നും നമ്മെ ഓര്മ്മിപ്പിക്കുന്നു. കൂടാതെ ആയുര്വേദ ഗ്രന്ഥമായ ചരക സംഹിത പറയുന്നു: ‘മതപരമായ പ്രവര്ത്തനങ്ങളില് ഏര്പ്പെടാനുള്ള വാഹനമാണ് ശരീരം.’ ശരീരത്തിന് അസുഖം വന്നാല്, ആത്മീയ കാര്യങ്ങളും തടസ്സപ്പെടും. രാമായണം പ്രസ്താവിക്കുന്നു: ‘ആത്മീയതയില് ഏര്പ്പെടുമ്പോള് ശരീരത്തെ അവഗണിക്കാന് വേദങ്ങള് ശുപാര്ശ ചെയ്യുന്നില്ല.’ വാസ്തവത്തില്, ഭൗതികശാസ്ത്രത്തിന്റെ സഹായത്തോടെ നമ്മുടെ ശരീരത്തെ നന്നായി പരിപാലിക്കാന് അവര് നിര്ദ്ദേശിക്കുന്നു.
(തുടരും)
