ആത്മീയം മനസ്സിലാക്കിയാല് നമ്മുടെ കടമയെ നാം ഓര്ക്കുന്നു. നാം ആരെന്നും നാം എന്തെന്നും മനസ്സിലാക്കുന്നു. നമ്മള് അതനുസരിച്ച് ജീവിക്കാന് ശ്രമിക്കുന്നു. ഭൂമിയെപ്പോലും ദ്രോഹിക്കാത്ത ഒരു ജീവിതം നമുക്ക് പടുത്തുയര്ത്തുവാന് കഴിയുന്നു. ആത്മീയജീവിതത്തിന് മാത്രമേ ഇത് സാധ്യമാകൂ. ആരും സന്യാസിയോ, ബ്രഹ്മചാരിയോ ഒന്നും ആകേണ്ട, നിങ്ങളുടെ ജീവിതവും, കുടുംബവും പുലര്ത്തിക്കൊണ്ടുതന്നെ സാധനയും ചെയ്തു നിങ്ങള്ക്ക് ലോകത്തിലേക്ക് പ്രവര്ത്തിക്കുവാന് ഇറങ്ങാം.
ക്രിക്കറ്റുകളിയും, ടിവിയും ഒന്നും വിശക്കുന്ന സമയത്ത് സമാധാനം തരില്ല. അവയൊക്കെ കാണുമ്പോള് നമ്മളില് വികാരങ്ങള് ഉണരുന്നു. രാജകീയ പ്രൗഢികളോടൊക്കെ കൂടുതല് ആവേശമുണ്ടാകുന്നു. അവ കിട്ടാതെ വരുമ്പോള് നൈരാശ്യമുണ്ടാകുന്നു. നമ്മളും നശിക്കുന്നു. എന്നാല്, സമയം നഷ്ടമാക്കാതെ ഏകാന്തമായി ധ്യാനം ചെയ്താല്, നിങ്ങള്ക്ക് മറ്റെന്തിനേക്കാളും കൂടുതല് സംതൃപ്തി കിട്ടും.
ടിവിയും സിനിമയും ഒന്നും കാണേണ്ടെന്ന് അമ്മ പറയുന്നില്ല. എന്നാല് ഇതൊക്കെ വികാരങ്ങളെയും വിചാരങ്ങളെയും ഉണര്ത്തുമ്പോള്, അതിനെ തൃപ്തിപ്പെടുത്തുന്നതിനുവേണ്ടി പരസ്ത്രീകളെ സ്വീകരിക്കുക, മോഷണം ചെയ്യുക തുടങ്ങിയ പ്രവൃത്തികളിലൂടെ നമ്മള് ലോകത്തിന് ദ്രോഹം മാത്രമാണ് ചെയ്യുന്നത്.
