ആ സമയത്ത് അഗ്നിദേവന് ഉദയസൂര്യനെപ്പോലെ ശോഭിക്കുന്നവളും ചുവന്ന പട്ടുടുത്ത് സ്വര്ണാഭരണങ്ങളണിഞ്ഞവളും, വാടാത്ത പുഷ്പമാല്യങ്ങളണിഞ്ഞവളും, അഗ്നിപ്രവേശസമയത്തിരുന്നതുപോലെ ശോഭിക്കുന്നവളുമായ സീതയെ മടിയിലെടുത്തു കൊണ്ടുവന്ന് രാമന് നല്കി. എന്നിട്ടുപറയുന്നു. ”ഹേ രാമ, ഈ വൈദേഹിക്ക് യാതൊരു ദോഷവുമില്ല.
സുചരിതയായ ഇവള് മനസ്സുകൊണ്ടോ, സങ്കല്പംകൊണ്ടോ, നോട്ടം കൊണ്ടോ ഒട്ടും അപരാധം ചെയ്തിട്ടില്ല. വീര്യം കൊണ്ടഹങ്കരിച്ച രാവണന് ആരുമില്ലാത്ത സമയത്ത് വനത്തില്നിന്നും പരാധീനയായ ഇവളെ കൊണ്ടുവന്നതാണ്. അങ്ങയെത്തന്നെ ശരണമായി കരുതുന്നവളും അങ്ങയെത്തന്നെ നിനച്ചിരിക്കുന്നവളുമായ ഇവളെ ബന്ധനത്തിലാക്കി അന്തഃപുരത്തില് ഒളിപ്പിക്കുകയും ഘോര രാക്ഷസികളെ കാവല് നിറുത്തുകയും ചെയ്തു.
പലവിധത്തില് പ്രലോഭിപ്പിച്ചിട്ടും ആ രാക്ഷസനെക്കുറിച്ച് ജാനകി ഓര്ത്തിട്ടുപോലുമില്ല. ഹേ രാഘവാ, പരിശുദ്ധമായ മനസ്സോടുകൂടിയവളും ഒരു പാപവും ചെയ്യാത്തതുമായ ഇവളെ സ്വീകരിക്കണമെന്ന് ഞാന് ആജ്ഞാപിക്കുന്നു.”
ശ്രീരാമന് തെല്ലുനേരം ആലോചനയിലാണ്ടു. കണ്ണുനീര് നിറഞ്ഞ മുഖത്തോടെ പറഞ്ഞു. ”സീത മൂന്നുലോകത്തിലും പാപസ്പര്ശമേല്ക്കാത്തവളാണ്. എങ്കിലും സച്ചരിതമായ ഇവള് ദീര്ഘകാല രാവണന്റെ അന്തഃപുരത്തില് കഴിഞ്ഞവളാണല്ലോ. ജാനകി പരിശുദ്ധയാണെന്നു തെളിയിക്കാത്തപക്ഷം സജ്ജനങ്ങള് എന്നെ ദശരഥപുത്രന് വെറും കാമിയും ചപലനുമാണെന്നു ദുഷിക്കും.
ജനകരാജപുത്രിയായ സീത മറ്റൊന്നിലും മനസ്സുവയ്ക്കാത്തവളും അചഞ്ചല ഭക്തിയുള്ളവളും എന്റെ മനോഗതിയനുസരിച്ച് ജീവിക്കുന്നവളുമാണ് എന്ന് എനിക്കു നന്നായിട്ടറിയാം. സത്യമാണ് സര്വ്വവുമെന്നു കരുതുന്ന ഞാന് മൂന്നുലോകങ്ങള്ക്കും വിശ്വാസം വരാന് വേണ്ടിയാണ് അഗ്നിയില് പ്രവേശിച്ചത് തടയാത്തത്. സ്വന്തം പാതിവ്രത്യശക്തികൊണ്ടു രക്ഷിക്കപ്പെടുന്ന ഈ വിശാലാക്ഷിയെ സമുദ്രം കരയെയെന്നപോലെ രാവണന് അതിക്രമിക്കാന് കഴിയില്ല.
ആ ദുഷ്ടാത്മാവിന് ജാനകിയെ മനസ്സുകൊണ്ടുപോലും തീണ്ടുവാന് സാധിക്കുകയില്ല. മംഗളരൂപിണിയായ ഈ സീത സൂര്യനില് വേര്പെട്ടുനില്ക്കാത്ത പ്രഭപോലെ എന്നില്നിന്നും വേര്പ്പെട്ടു നില്ക്കാത്തവാണ്. മൂന്നുലോകങ്ങളിലും പരിശുദ്ധയായ ഈ മൈഥിലിയെ ഒരിക്കലും ഉപേക്ഷിക്കാന് കഴിയുന്നതല്ല.”
മര്യാദാ പുരുഷോത്തമനും ധര്മ്മിഷ്ഠനുമായ രാമന് യഥാര്ത്ഥത്തില് സീതാ നിരാസം എന്ന നാടകം എന്തിനു നടത്തി? നേരത്തെ രാമന് തന്നെപ്പറഞ്ഞു. ലോകരെ സീതയുടെ പാതിവ്രത്യശക്തി ബോധ്യപ്പെടുത്താന്. സീത പരിശുദ്ധയാണ് എന്ന് രാമനറിയാം.
അതു പോര. മൂന്നുലോകവും മനസ്സിലാക്കണം. അതിന് അഗ്നിപരീക്ഷതന്നെ നടത്തിച്ചു. ഒരുത്തമനായ ഭരണാധികാരിയുടെ കരങ്ങള് പരിശുദ്ധമായിരിക്കണം. ഭരണാധികാരി മാത്രമല്ല കുടുംബവും അഴിമതിയുടെ കറപുരളാത്തവരായിരിക്കണം. അത് ലോകത്തിനെ ബോദ്ധ്യപ്പെടുത്തുകയും വേണം. ഇന്നത്തെ ജനാധിപത്യ രാഷ്ട്രീയക്കാര്ക്ക് രാമായണം പഴഞ്ചന് കഥയായിരിക്കാം.
