ഉദ്ധവന് ശ്രീകൃഷ്ണന്റെ പ്രധാനമന്ത്രിയാണ്, പ്രിയപ്പെട്ട സുഹൃത്താണ്. ബൃഹസ്പതിയുടെ ശിഷ്യനാണ്. മാത്രമല്ല, ബുദ്ധിസത്തമനാണ്. അദ്ദേഹത്തിന്റെ ബുദ്ധി വ്യവസയാത്മികയുമാണ്. കൊച്ചുകുട്ടിയായിരിക്കുമ്പോള്തന്നെ, കളിപ്പാട്ടങ്ങളെടുത്തു കളിക്കേണ്ട കാലത്തുതന്നെ, ഭഗവാനെ പൂജിച്ചുകളിക്കുകയായിരുന്നു പതിവ്. പ്രഭാതഭക്ഷണത്തിനുശേഷം അമ്മ വിൡച്ചാല് പോലും നിര്ത്താതെ പൂജാലീലയില് മുഴുകുമായിരുന്നു. ആ ഉദ്ധവന്, ഭഗവാനോട് തന്റെ ജീവിതരീതി പറയുന്നത് നമുക്ക് ശ്രദ്ധിക്കാം.
”ത്വയോപ ഭൂക്ത സ്രഗ്ഗന്ധ-
വാസോലങ്കാര ചര്ച്ചിതാഃ
ഉച്ഛിഷ്ടഭോജിനോ ദാസാഃ
തവമായാം ജയേമഹി”
(ഭഗവാനെ, അങ്ങ് ഉപയോഗിക്കുക കാരണം ഭൗതികപദാര്ത്ഥങ്ങളുടെ ഭൗതികമാലിന്യം നശിക്കുകയും അങ്ങയുടെ സന്തോഷത്തിന് പാത്രമാവുകയുംചെയ്ത- അങ്ങയുടെ പ്രസാദമാവുകയും ചെയ്ത- പീതാംബരമാണ് ഞങ്ങള് ഉടുക്കുന്നത്. അങ്ങ് സച്ചിദാനന്ദമയമായ അങ്ങയുടെ ശരീരത്തില് അണിഞ്ഞ വളകളും കുണ്ഡലങ്ങളും വനമാലയുമാണ് ഞങ്ങള് ധരിക്കുന്നത്. അങ്ങ് ഭക്ഷിച്ച് ശേഷിക്കുന്ന ഭക്ഷണപദാര്ത്ഥമാണ് ഞങ്ങള് ആഹരിക്കുന്നത്. അങ്ങയുടെ മെതിയടി, സിംഹാസനം, കട്ടില് മുതലായവ കഴുകി വൃത്തിയാക്കി വെക്കുന്നു. ഞങ്ങള് അങ്ങയുടെ ദാസന്മാരാണ്. അതുകൊണ്ട് ഞങ്ങള്ക്ക് അങ്ങയുടെ മായയെ ജയിക്കാന് കഴിയുന്നു. ആത്മീയവും ലൗകികവും വൈദികവുമായ എല്ലാ പ്രവൃത്തികളും അങ്ങയുടെ സന്തോഷത്തിനുവേണ്ടി ചെയ്ത് ഞങ്ങള്ക്ക് സന്തോഷിക്കാന് കഴിയുന്നു) (ശ്രീമദ് ഭാഗവതം 11-6-46).
അതുകൊണ്ട്, അര്ജുന, ഗുരു-ബന്ധു ജനങ്ങളെ വധിക്കുന്നത് നിനക്ക് ഇഷ്ടമാണെങ്കിലും എന്റെ കാര്യമായ ഭൂഭാരം നശിപ്പിക്കുക എന്ന പ്രവൃത്തിയില് നീ പങ്കാൡയാവുകയാണ് വേണ്ടതെന്ന് താല്പര്യം.
