ഈശ്വരന്റെ മഹിമയും ഗാംഭീര്യവും വിവരണാതീതമാണ്. ബുദ്ധിയുടെ സമീയ്ക്കതീതനാകകൊണ്ട് ഈശ്വര രൂപത്തെ വാക്കുകള്കൊണ്ട് പകര്ത്തുക സാദ്ധ്യമല്ല. വാക്കുകള് വെറും ഉച്ഛിഷ്ടങ്ങളാണ്. അവ അപൂര്ണങ്ങളും അപര്യാപ്തങ്ങളുമാണ്. ഈശ്വരന് മാത്രമേ പരിപൂര്ണനായിട്ടുള്ളൂ എന്നു മനസ്സിലാക്കുവിന്. അവര്ണീയമായ ഈശ്വരാനുഭൂതി പരിമഗഹനമായ ആന്തരികമൗനത്തിന്റെ പുണ്യവേദിയില് മാത്രമേ പ്രകാശിക്കൂ.
വീടുകളില് നിങ്ങള്ക്ക് നിരവധി പ്രവര്ത്തികളും ശ്രദ്ധയെ വീക്ഷിപ്തമാക്കുന്ന ഒട്ടു വളരെ വിഷയങ്ങളുമുണ്ട്. എന്നാല് ഇവിടെ ശക്തിനഗറില് തികഞ്ഞ പ്രസന്നതയും പ്രകാശന്തയുമാണല്ലോ. നിങ്ങള് സാധനകളനുഷ്ഠിച്ചു ബാഹ്യശാന്തതയെ പ്രയോജനപ്പെടുത്തിയും മനസ്സിനെ അമ്മയിലേക്ക് ആവാഹിച്ച് സ്വന്തം ആത്മസത്തയുടെ ആഴങ്ങളില് ആമഗ്നരാകണം. അപ്പോഴാണ് നിങ്ങള്ക്ക് ഗഹനമേഖലകളെ ദര്ശിക്കാന് കഴിയൂ.
കഴിയുമെങ്കില് ആഴ്ചയില് ഒരു ദിവസമോ പകുതിദിവസമോ മൗനവ്രതം ശീലിക്കുക. അതോടൊപ്പം ഉപവാസവും വളരെ നല്ലതാണ്.
പഠിപ്പ്, പാണ്ഡിത്യം ഇവയില്നിന്ന് തുലോം ഭിന്നമാണ് ആത്മജ്ഞാനം. പഠനംകൊണ്ടുമാത്രം ഒരാള് മതാധിഷ്ടിതനാവുകയില്ല. ധര്മ്മാചരണമാണ് മുഖ്യം. ധര്മ്മാചരണം മുഖേന മനസ്സ് നിര്മ്മലവും ശ്രദ്ധ മുഖേന ബുദ്ധി തേജോമയവുമാകുമ്പോള് ഉല്കൃഷ്ടമായ ഒരു അന്തര്ദര്ശനം ലഭിക്കുന്നു. അതാണ് ആത്മജ്ഞാനം.
ശുദ്ധാവസ്ഥയിലേക്കുയരുവാന് വേണ്ടിയുള്ള ആവേശജനകമായ ആഹ്വാനമാണ് ഉപനിഷത്തുകളില് പ്രതിധ്വനിക്കുന്നത്. ശ്രദ്ധയില് ആമഗ്നമായ ബോധം മാത്രമാണ് സത്യമേഖലയിലേക്കുയരുന്നത്. ശ്രദ്ധയില് സുപ്രതിഷ്ഠിതനാവുക, എന്റെ ആജ്ഞകള് അനുസരിക്കുക, ഞാന് നിന്നെ മോചിപ്പിക്കുക. ഗീതയില് ഇങ്ങിനെയാണല്ലോ ഭഗവാന് ഉറപ്പ് തരുന്നത്.
ഹൃദയദൗര്ബല്യവും ധര്മ്മസങ്കടവും വ്യാമോഹവും അര്ജ്ജുനനെപ്പോലെ മഹാരഥനായ യോദ്ധാവിനെപോലും ശ്രദ്ധിച്ചു. അപ്പോഴാണ് പരപുരുഷനില്നിന്ന് തതേ്വാപദേശം അനിവാര്യമായി വന്നത് ഭഗവാന് ഉപനിഷത്തുകളായ ഗോക്കളെ കറന്ന് ജ്ഞാനാമൃതമാകുന്ന ക്ഷീരം അര്ജ്ജുനന് നല്കി.
