കര്മ്മണി=ഭഗവാന് ആരാധനയായി ചെയ്യുന്ന കര്മ്മം. എന്തെങ്കിലും പിഴവുകളോ ന്യൂനതയോ സംഭവിച്ചാല് പോലും, ആ കര്മ്മം നമ്മെ ബന്ധിക്കുകയില്ല. കാരണം, ഭഗവാന് സന്തോഷമാകുംവിധം ചെയ്യുന്ന കര്മ്മം, ഹൃദയത്തെ ശുദ്ധീകരിച്ച് ജ്ഞാനം നല്കുന്നതുകൊണ്ട്, മോക്ഷത്തിന് കാരണമായിത്തീരുന്നു. ഇങ്ങനെയാണ് കര്മ്മം അകര്മ്മമായിത്തീരുന്നതെന്ന് അറിയേണ്ടതുണ്ട്.
കഴിവും യോഗ്യതയും ഉണ്ടായിട്ടും ശാസ്ത്രവിഹിതങ്ങളായ കര്മ്മങ്ങള് ചെയ്യാതെ ഇരിക്കുന്നത് പാപവും പിഴവും സംഭവിക്കുന്നതുകൊണ്ട് (= പ്രത്യമായ ദോഷം) ബന്ധകാരണമാവുന്നു എന്ന് അറിയേണ്ടതുണ്ട്.
വികര്മ്മം എന്നത് ശാസ്ത്രത്തില് നിര്ദ്ദേശിക്കുന്ന കര്മ്മങ്ങള് ചെയ്യുമ്പോഴും മാംസം, മത്സ്യം, മദ്യം മുതലായവ ഉപയോഗിക്കുക തുടങ്ങിയ പ്രവൃത്തികളാണ്. അതു ഒഴിവാക്കുകതന്നെ വേണം.
ഇങ്ങനെ കര്മ്മാകര്മ്മ വികര്മതത്വം അറിഞ്ഞ്, ജീവിതം ചിട്ടപ്പെടുത്തിയ ആള്, എല്ലാ മനുഷ്യനിലും വെച്ച് ബുദ്ധിമാനാണ്; ജ്ഞാനവാനാണ്. മാത്രമല്ല, ആ വ്യക്തി യോഗയുക്തനാണ്, ഭക്തിയോഗയുക്തനാണ്. സര്വ്വകര്മ്മങ്ങളും ഫലങ്ങളും ഭക്തിയില് ഉള്ക്കൊള്ളുന്നു.
താല്പര്യം ഇതാണ്:
സാധാരണരീതിയില് ഹിംസാസ്വരൂപമായ യുദ്ധകര്മ്മം പാപപ്രഭമാകയാല് വികര്മ്മമാണ്, നിഷിദ്ധമാണ്. പക്ഷേ, ഭാരതയുദ്ധം ഭഗവാന് ആരാധനയായി ചെയ്ത്, ഭഗവത്കര്മ്മത്തില് പങ്കാളിയാവാനാണ് അര്ജുനനോടു ഭഗവാന് പറയുന്നത്. അങ്ങനെ ചെയ്താല് യുദ്ധം അകര്മ്മമായിത്തീരും. (കര്മ്മണി അകര്മ്മയഃ പശ്യേല്) പാപം ഉണ്ടാക്കുന്നില്ല. അതുകൊണ്ട് ലൗകികവും വൈദികവും ആത്മീയവുമായ എല്ലാ കര്മ്മങ്ങളും ഭഗവാരാധനയായി ചെയ്ത്, ഭഗവദ് ഭക്തനായിത്തീരുക എന്നതാണ് ശ്രേഷ്ഠമായ കര്മ്മം.
അതുകൊണ്ട് ഭഗവാനെ സേവകഭാവത്തില് ഭജിക്കുന്നവന് എല്ലാ കര്മ്മവും ചെയ്തവനാണ്, നിത്യനൈമിത്തികകാമ്യ കര്മ്മങ്ങള് ഒഴിവാക്കിയവനാണ്; യുക്തനാണ്, യോഗത്തിന്റെ പരിപൂര്ണ്ണതയില് എത്തിച്ചേര്ന്നവനാണ്.
