ആര്യങ്കാവിലെ ഗുരുവാക്യം മനസ്സില് ഒരു നേര്രേഖ വരച്ചതോടെ, ഭക്തന് ഇനി അച്ചന്കോവിലിലേക്കുള്ള ചുറ്റുപാതകളിലൂടെ വഴിയിടയാതെ മുന്നോട്ടുപോകാം. നദികളും ചെറുകുന്നുകളും ഇടകലര്ന്ന വനഭൂമിയായി വ്യാപിച്ചു നില്ക്കുന്ന അച്ചന്കോവില്, ഒരു പെരുമഴ കഴിഞ്ഞ പുതുമയോടെയാണ് ഭക്തന്റെ മുന്നില് പ്രത്യക്ഷപ്പെടുന്നത്.
പൂര്ണ്ണപുഷ്കല സമേതമായ സമഗ്രവൃദ്ധിയുടെ പ്രതീകമാണ് ഇവിടുത്തെ ശാസ്താസ്വരൂപം. ജീവിതം സന്നിധാനങ്ങളാല് മാത്രം പൂര്ണ്ണമാകുന്നില്ല; അവ പ്രതിനിധാനം ചെയ്യുന്ന ചേതനകള് പവിത്രമായ ബന്ധങ്ങളും ഉത്തരവാദിത്വങ്ങളും നിറഞ്ഞതാണെന്ന് ഈ സന്നിധി ഭക്തനെ പഠിപ്പിക്കുന്നു. കര്മ്മയോഗത്തിന്റെ മഹാശാസനമായി അച്ചന്കോവിലച്ചന് മുന്നില് നില്ക്കും; പ്രയോഗജീവിതത്തിന്റെ തച്ചുശാസ്ത്രവിദ്യയെന്നപോലെ.
ക്ഷമാബലമാണ് ഗൃഹസ്ഥജീവിതത്തിന്റെ നിശ്ചയം. തിരിച്ചറിവിന്റെയും പരിണാമത്തിന്റെയും വഴിയിലൂടെയാണ് അതിന്റെ യാത്ര നീളുന്നത്. വഴിയിലുള്ള വലയങ്ങള് തിരിച്ചറിയാനും ചുവടുകളുടെ താളം ശാന്തമായി നോക്കാനുമുള്ള ശ്രദ്ധയും സാവധാനവും അവശ്യമാണ്. അച്ചന്കോവിലിന്റെ വനപ്രകൃതിക്ക് ഇതെല്ലാം സംസാരം ഇല്ലാതെ അറിയാം; പ്രകൃതിയുടെ ഗൂഢതത്ത്വങ്ങളാണ് പരശുരാമ പ്രതിഷ്ഠയുടെ ആത്മാവായി നിലകൊള്ളുന്നത്.
കൊടുംകാടുകള്ക്കിടയില് പണിത ഒരു വട്ടമ്പരപാതയാണ് അച്ചന്കോവിലിലേക്കുള്ളത്. ശ്രമങ്ങളെയും ശീലങ്ങളെയും നേട്ടങ്ങളായും, ചിലപ്പോള് നിര്ഭാഗ്യമെന്ന് തോന്നുന്ന നിമിഷങ്ങളായും മാറ്റുന്ന ഒരു പ്രാചീന നിയോഗശക്തി നിഴല്പോലെ ഒപ്പമുണ്ടെന്ന്, നിഴല്വീഴാത്ത വനപാതയിലെ ഓരോ ചുവടും മന്ത്രിക്കുന്നു അയ്യപ്പന്റെ വനവാസ ദിനങ്ങളുടെ പൂര്വസ്മരണകളെപ്പോലെ. മരങ്ങളുടെ മര്മ്മരങ്ങളിലും ഒടിഞ്ഞുവീണ ചില്ലകളുടെ മൂകതയിലും ഒരുപോലെ പകര്ന്ന് നില്ക്കുന്നു ആ മന്ത്രധ്വനി.
അറിവിന്റെ ഭാരമാകാതെ തത്ത്വങ്ങളെ ശാന്തമായി ലയിപ്പിക്കാനുള്ള കഴിവാണ് അച്ചന്കോവിലിന്റെ പ്രകൃതിക്ക്. പാതയും പടികളും കടന്ന് സന്നിധിയിലെത്തുമ്പോള്, പൂര്ണ്ണപുഷ്കല സ്മിതങ്ങള് ശാസ്താമന്ത്രത്തില് ചാലിച്ചെടുത്ത ഒരു സുഗന്ധമായി അത് അനുഭവപ്പെടും. ഉഗ്രവിഷത്തെയും ശമിപ്പിക്കുന്ന ദീര്ഘശീതളിമയാണ് അയ്യന്റെ ചന്ദനപ്രസാദം. അത് നെറ്റിയില് ചാര്ത്തി പതിനെട്ട് പടികള് തിരിച്ചിറങ്ങുമ്പോള്, പാത ശരീരമാത്രവും മനോഭൂമി ദൂരവുമെന്ന വിചാരം അകമാകെ നിറയും.
പടിയിറങ്ങുമ്പോള് കാണാം ശാസ്താവില് ദൃഷ്ടിയൂന്നി, ആജ്ഞ കാത്തെന്നപോലെ നില്ക്കുന്ന കറുപ്പസ്വാമിയെ. സമീപത്ത് അവന്റെ അനുചരന്മാര് ഉഗ്രസ്വഭാവമുള്ളവര്. ഒരുകാലത്ത് മദ്യംമാംസം ആയിരുന്നു ഇവിടെ നൈവേദ്യം; പിന്നീട് അതൊഴിഞ്ഞത് കടുത്ത നിശ്ചയത്തിന്റെ ഭാഗമായിരുന്നു.
പോരിന്റെയും തപസ്സിന്റെയും കഠിനതയില് ഒന്നുപോലെ നിലകൊണ്ടതാണ് ശാസ്താവും അനുചരസംഘവും. ഒന്ന് മറ്റൊന്നിലേക്ക് കവിഞ്ഞൊഴുകും. അച്ചന്കോവിലിന്റെ പ്രകൃതിയും അതാണ്; പ്രതിഷ്ഠയും അതുപോലെ. വൃത്തിയോടെ ഇതെല്ലാം സമ്മേളിച്ചിരിക്കുന്നു. ഭക്തഹൃദയം നിറയെ നല്കാന് അവിടെ വേണ്ടുവോളം നിറവുണ്ട്.
ഇപ്പോള് നെറ്റിയിലിട്ട ചന്ദനത്തിന്റെ കുളിര്മയിലേക്ക് ഭസ്മഗന്ധം ചേര്ക്കുന്ന കറുപ്പസ്വാമിയുടെ കടുംതറ. പതറിപ്പോകുന്ന ചിത്താവസ്ഥയിലാണ് അവന്റെ പെരുവിരല് അമരുന്നത്. ശ്രദ്ധയുടെയും കരുതലിന്റെയും വേര്പിരിയാത്ത ഈ സാമീപ്യത്തെയാണല്ലോ ”കറുപ്പാ” എന്ന് പ്രിയം ചേര്ത്ത് അയ്യന്തന്നെ വിളിച്ചത്.
കറുപ്പസ്വാമിയുടെ ബലം അറിഞ്ഞ് അവനെ കുമ്പിടുമ്പോള്, പരിരക്ഷിതമായ ഒരു കാനനപാത മാത്രം മനസ്സില് തെളിയുന്നു. ”ഇനിയും മുന്നോട്ട് പോകാം പാത ചെന്നെത്തുക ശബരിമലയിലാകും.” കറുപ്പയുടെ ഉറപ്പിന് ഇപ്പോള് അനുമതിയുടെ മൃദുസ്വരം; ഭക്തന് നിശ്ചയത്തിന്റെ വരസമാനമായ പാദബലം.
(തുടരും)
ജന്മഭൂമി ഓണ്ലൈന്